Wij gunnen iedereen een paradijs op aarde. En natuurlijk zijn wij ervoor om mensen in nood op te vangen en hulp te bieden. Wij moeten onze verantwoordelijkheid nemen. Mensen die in groot gevaar verkeren moeten de kans krijgen om hun leven in veiligheid opnieuw op te bouwen. Het bieden van opvang is een uiting van deze menselijke solidariteit. Maar ook solidariteit kent grenzen.
Waar ligt de grens?
Onze mening ten aanzien van asielopvang is niet hetzelfde als 20 jaar geleden. Dat kan ook niet anders. De wereld zag er toen heel anders uit. De massale instroom legt nu een te grote druk op de basisvoorzieningen in het land en daarmee ook op de bestaanszekerheid van de Nederlanders en dus ook op die van de Nieuwegeiners. Arbeidsmigranten zijn daarbij altijd een concurrent van de eigen arbeidersklasse. Arbeidsmigratie zorgt ervoor dat de lonen niet stijgen omdat er voldoende aanbod is.
Zelfs Wouter Bos, voormalig leider van de PvdA, heeft door de jaren heen uitspraken gedaan die gericht waren op het verbinden van een humaan asielbeleid met strikte voorwaarden en realisme over de maatschappelijke impact. Hij streefde naar een eerlijker en meer realistisch debat over immigratie en benadrukte in 2005 al dat linkse partijen het probleem te lang hebben onderschat.
In oktober 2025 waarschuwde burgemeester van Beukering zelf nog dat Nieuwegein tegen een stapeling van problemen aanloopt die niet vergelijkbaar is met oudere steden. Veel voorzieningen verouderen tegelijkertijd. Scholen, bruggen, woningen en openbare ruimte zijn massaal toe aan renovatie terwijl de druk op zorg, veiligheid en leefbaarheid tegelijkertijd toeneemt. Kwetsbare inwoners concentreren zich steeds vaker in dezelfde wijken terwijl sociale voorzieningen en wijkbudgetten niet in hetzelfde tempo meegroeien. Dat zet de leefbaarheid onder druk en beperkt kansen voor jongeren, zo stelde ook de Nieuwegeinse burgemeester in een brief aan de informateur. En direct na de jaarwisseling naar 2026 stemde zij al ermee in dat er opnieuw 300 asielzoekers in Nieuwegein worden opgevangen. We gaan dus rustig door met het stapelen van problemen.
Gezinshereniging, Nederland is de asielmagneet van Europa
Door nul voorwaarden te stellen aan gezinshereniging ziet Nederland de asielcijfers niet dalen. Elders in Europa doen ze dat wel: het mag van Brussel. Zo werd Nederland de asielmagneet van Europa. Terwijl Nederland een van de dichtstbevolkte landen van de EU is. In Nederland wordt niet alleen gedweild met de kraan open, maar er worden steeds meer emmertjes georganiseerd om het water uit de open kraan op te kunnen vangen. Dit heeft ingrijpende gevolgen voor de maatschappelijke cohesie, de economie en de ecologie (ruimte voor de natuur).
Tot onze grote verbazing waren wij de enige partij die in september 2024 pleitten voor het draaien aan de kraan en die daarom tegen de opvang van asielzoekers stemden.
Het niet opvangen van de migranten betekent niet dat ze op straat moeten slapen. Het betekent dat er naar andere oplossingen moet worden gezocht. En die zijn er. Kijk maar naar de landen om ons heen.
Hoe u ook denkt over asielopvang, vindt u dat de stem van de Nieuwegeiners is vertaald naar de stemming (32 voorstemmen en 1 tegenstem) in de raad? Vertegenwoordigen zij de Nieuwegeinse inwoners of laten ze hun oor naar Den Haag hangen?
De vraag stellen is hem antwoorden. In Nieuwegein wordt dus ook de regie niet opgepakt. Integendeel!
Woningcrisis
De hoge instroom heeft grote gevolgen voor de woningnood, voor het onderwijs, voor de druk op de zorg en de maatschappelijke cohesie. Ondertussen hebben we in het land al een tekort van meer dan 400.000 woningen. We hebben simpelweg niet de woningen om de grote hoeveelheden migranten te huisvesten en we zijn niet in staat om in de nabije toekomst voldoende woningbouw te realiseren. Veel asielmigranten kunnen vrij reizen en voor weken op vakantie naar hun herkomstland terwijl ze hier een woning hebben gekregen. Terwijl voor Nederlandse jongeren geen woningen beschikbaar zijn en ze zo worden belemmerd in het inrichten van hun eigen leven.
Blijven tot na hun 30e en zelfs na hun 40e bij de ouders inwonen en kunnen niet aan het stichten van een eigen gezin beginnen. Zelfs het beginnen van een duurzame relatie is een hachelijke aangelegenheid. Men durft niet meer samen te wonen, want het risico om op straat terecht te komen als de relatie toch niet succesvol blijkt, is levensgroot, want: er zijn geen woningen! Daarbovenop komt dat het overvolle stroomnet de bouw van nieuwe woningen verder belemmert. Blijkt uit een recent rapport van adviesbureau Boston Consulting Group.
Onderwijs
Net als het recht op een woning is ook het recht op goed onderwijs nog steeds een mensenrecht. Het is echter dramatisch gesteld met de leesvaardigheid. Eenderde van de Nederlandse 15-jarigen is functioneel analfabeet. Dat heeft gevolgen voor hun toekomst en voor de toekomst van Nederland.
Zorgkosten
En dan hebben we ook nog de druk op de zorgkosten. Het is tegenwoordig bijna niet te geloven maar al in 2003 had zelfs de PvdA, bij monde van Wouter Bos, hun zorgen geuit over de gevolgen van de migratie voor de maatschappij en de verzorgingsstaat. Van de huidige PvdA mogen de grenzen zelfs nog wijder open!
Duitsland
Duitsland is zover dat ze de regie terugpakken. Ze gaan aan alle EU-grenzen controleren en informeert de EU erover. Het kan dus wel. Reden: “de aanhoudend hoge totale lasten voor Duitsland” en “bescherming van de binnenlandse veiligheid tegen de huidige dreigingen van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit”. Nederland neemt nog een zeer passieve afwachtende houding aan. En dat moet anders. We kunnen niet afwachten tot de wal het schip keert, want dan is het te laat.
Met emotie en politiek correct taalgebruik kunnen we de crisissen niet oplossen. Wel met ingrijpende maatregelen, zoals ze dat bijvoorbeeld in Duitsland doen. Polen staat bekend om een zeer streng asielbeleid, maar ook Denemarken Oostenrijk, Italie, Hongarije, Slowakije en Bulgarije voeren een restrictief beleid.